BİR KONSER GÜNCESİ

Merhaba Sevgili Okurlarım,

Sizlerle bir konser deneyimimden bahsetmek istiyorum, özellikle bu konseri seçmiş olmamın elbette bir manası vardı :)

Biliyorsunuz ki Odtü'nün Kuzey Kıbrıs Kampüsü'nde okuyorum. (Aaa Kıbrıs'ta Odtü Varmış diyenleri duyar gibiyim.) Yıl 2014, ben hazırlık öğrencisiyken o zamanlar okul sosyal faaliyetler açısından zayıftı, şimdi öyle değil ama :) Neyse, ben de Türkiye'ye gitmek için bahane arıyorum. İnternette sörf yaparken, bu konseri gördüm. Farid Farjad'ı çok severim ve çok sık dinlerim. Heyecanla Biletix'e girdim, ancak canım sıkıldı çünkü bilet fiyatları bir öğrencinin bütçesini aşan bir miktardaydı, üstelik buna yalnız gitmeyi düşünmüyordum. Bende büyüük ailemin o güzel bireylerine tek tek yazdım. Başta babam ve amcalarım olmak üzere. Bu gencin kültür sanat aktivitelerine sponsor olabilecek sevgili aile şirketi üyeleri yok mu diye, zira şirket şirket olalı böyle bir sponsorluk görmemiştir şimdiye kadar. Velhasal kelam, sevgili amcam(burdan selamlar :) konser biletlerini, sevgili babam ise uçak biletimi karşılamaktan çekinmedi. Aslında çekindi de , bana belli etmeye çalışmadılar. Çünkü onlar için bir ilkti, sonuçta ben bir ülkeden başka bir ülkeye konser için gidiyorum. Bazı okurlarım Kıbrıs yanı başımızda diyebilir, ama sonuç olarak sınırlar bellidir. Evet, nerde kalmıştık.. Hahh, sponsor olayım da halledilmişti. Şimdi geldi, konserde ne giyeceğime. Aslında bu tür hazırlıklarım hiç olmaz ama Zorlu Center'a da jeanle gidilmezdi, değil mi sevgili okurum. :)

Neyse Konser günü geldi çattı, tabi ben bu arada İstanbul'a uçtum. Erkek arkadaşımla birlikte gitmeyi planladığım bu konsere hazırlıklar sabahtan başlamıştı bile. Bu hazırlıklara dayanamayan sevgilim kendisi de bir kot kazak giymeyi düşünse de o da smokinini giymişti bile :) İkimizde yollara düştük, malum İstanbul trafiği, yolda ikimizde çok mu abarttık acaba diye düşünmedik değil, lakin Zorlu'ya vardığımızda yanıldığımızı anladık. Çünkü bizim metroyla geldiğimiz alana, ülkemin burjuva insanları özel şoförleri ile gelmişti. Neyse konser alanına geçtik, koltuklarımıza oturduk. Bir şirket sponsoru ile gelmiş olsak bile koltuklarımız tabi ki çok önde değil, biz arada kalanlarız. Hayatta da hep öyle değil miydik? Hep arada kalmışlık hissi.. Amannn yine bağladın arabeske be Rojda.

Konser başladı, gerçekten büyüleyici bir atmosfer vardı. Allahın Kıbrıs'ından bir anda böyle bir ortama geçmek ,  insanı önce şaşırtsa da , tam anlamıyla muhteşemdi diyebilirdim ama diyemiyorum ama neden? ne oldu da bu büyüsü bozuldu her şeyin? Yanımda pek muhterem sanattan anlamayan bir adet sevgili vardı da ondan :) Farid Farjad kemanı ağlatırken, bizim ki hemen yan koltuğumda, kafasını müzikten mest oldu diye kafama dayadığını zannetmişim, ama o horul horul uyuyormuş meğersem!! Hatta nasıl anladım sevgili okur,biliyor musunuz? Uyuduğu yetmezmiş gibi bir de horladı.. Neyse ki hemen müdahale ettim olay büyümeden :) Ben müziğin keyfini romantizmin doruğunda yaşarım,bizimki de biraz sanatla haşır neşir olsun istedim velakin olmadı. Bir konser maceramızdı,güzeldi, komikti ama doğrusu biraz sinir bozucuydu.

Siz siz olun, sanattan anlayan insanlarla gidin konserlere :) Zira benim gibi bir hayal kırıklığına uğrayabilirsiniz:)