DENEMELERİM-2

Sanki odasında bir şey arıyordu gözleri.. Objelere uzun uzun incelemesinin manasıyla yalnız kalan kadın, sigarasına uzanmak için doğruldu. Bense tüm atikliğimle ondan önce davranıp, sigarasını uzattım. Garip geliyordu ellili yaşlardaki bu kadına sigara uzatmak. Sigarasını yaktıktan sonra , yanımda duran çantama gözü takılmıştı, aslında sadece gözleriyle bakmıyordu, sanki aradığını görmüş gibiydi. Sonra gözleri gözlerime değdi ve sordu;
- Yazmaktan korktuğun bir hikayen mi var ? yoksa yazacak hiçbir şeyin yok mu?
- Hayır efendim, mutlaka her insanın bir hikayesi vardır, ancak benim hikayem okunmaya değer değil” diye hızlıca cevap verirken buldum kendimi.
Sonra yine ürpertici bir sessizlik çöktü , neden böyle bir şey sordu diye düşünüp içim içimi yerken, kadını izledim , sigarasından her iç çekişinde kopuyordu bu mekandan.
Kadını izlemek beni çok yormuştu. Her hareketinin yavaşlığı kadının yaşlılığı değildi, başka bir şeydi adını koymak zordu. Çok şey öğrenmişti bu hayattan ve belki de taşıyamadığı için, benimle yazmak istedi hayatını. İlk gün onu evinde ziyaret ettim. Nedense içimi bir hüzün kapladı evden ayrılırken. Bu işi almakla iyi mi yaptım diye düşünü düşüne evime varmıştım bile. Gün bitmişti. Masamdan kalkıp, yatağıma geçmeyi planlarken, uykunun derinliklerinde kendime bir yer bulmanın peşindeydim. Ancak bazen planladığımız gibi gitmez işler. Aklıma düştü , ve düştüğü anda tutundu oraya. Gündüz gittiği kadın düşmüştü aklına. Nedense kendini o kadına benzetmişti, ama sonra güldü kendine. Kadının duruşu, asaleti, gözlerinin karası, kalbinin bir manası vardı, kendisinin henüz bir baltaya bile sap olamayışıyla elbette denk tutulamazdı.Kendini var edememenin sancısı tuttu gece vakti. Yalnızdı Hislerinde o kadar yalnız bırakılmıştı ki , artık bunu dert haline getirmiyordu. Bu kadının hikayesi neydi? Kömür karası gözlerinin ışığını söndüren ne olmuştu? zihni bu sorularla meşgul olurken uyuyakalmıştı.